Veselay - Marigny l'Eglise 30 km Dag 30

Ik heb geen oog dichtgedaan vannacht, dit was de eerste keer dat ik met mensen op een kamer sliep. De 1e keer was in de caravan met Bianca, die snurkte ook zo vreselijk, nu waren we met 5 dames waarvan er twee in duet waren. Om 7.15 uur was ontbijt, hierna kon je mee naar de Baseliek voor de zegen. Ik heb genoeg zegens van boven gehad de afgelopen weken, dus ik bedankte. Bij de bakker even inslaan en we kunnen weer. Het was heerlijk wandelen en ik geloof dat er niemand die kant op loopt vandaag. Ik kom al gauw aan in Pierre Perthuis wat ik vanaf de 1e keer dat ik er was heel erg mooi vond. Dit was de 3e keer en de 4e keer in Veselay. Deze route naar Le Puy zou zwaar worden wist ik maar wat is zwaar. Ik heb het geweten, want deze staat hoog genoteerd in de top 5 van alles zwaarste etappes ooit. Ik heb geprobeerd de route uit het bos te verleggen maar dat was onmogelijk vandaag. De route liep langs rivier le Cure en het was er natuurlijk verschrikkelijk nat, dus spiegelglad. Ik heb het idee dat ik vandaag alleen maar heb geklommen, en enkel hele stijle wanden. Voor het eerst ben ik mijn stokken gaan gebruiken voor ondersteuning en balans. De rugzak drukt die 13 kg extra door met klimmen. Er was zelfs een omleiding op de route, door de markeringsschelp was zelfs een kruis gezet, dit heb ik nooit eerder gezien. Het is zondag en dacht er wel door te kunnen, maar helaas zag ik op afstand dat er verschillende auto's stonden bij die elektrische centrale waar niemand mocht komen, dus durfde ik het toch niet aan en moest terug. Dit gebeurde nog een keer, de route werd omgeleid met hele stijle natte spiegelgladde keien. Ik kwam veel 20/30 ers tegen die naar Veselay liepen. Eindelijk stond er dan een bank langs de kant is die bezet door 2 jongens. Een ervan maakte plaats voor me en bood me koffie aan. Ik begreep dat veel jongeren in 3 dagen, pinksterweekend, naar Veselay lopen. Ik vroeg of ze pelgrims waren tegengekomen buiten mij, no. Ik bleef konstand klimmen voor mijn gevoel, was het al een beetje egaal, dan kon ik niet echt genieten omdat ik die tijd nodig had voor te herstellen en dan ging het opnieuw omhoog. Mijn bovenbenen waren van staal. Ik kwam door leuke dorpjes waar ik water aan de fontein kon vullen. De lucht werd pikke donker maar zou volgens de radar langsgaan. Foutje, bedankt. Bij twijfel blijf ik meestal ergens even wachten, dit was maar goed ook. Er was een overkapping bij een boerderij terwijl het goot en flink onweerde stond ik hier droog. Ik koelde af en moest nog 4km. Gisteren ook al op 't einde regen. Nu was het noodweer van een half uur en kon ik weer door. Het was al vrij laat, nog 4 km Beum. Ik had geen slaapplek en mijn halte zou in Marigny l'Eglise zijn. Bar/restaurant was dicht, ja natuurlijk, waarom niet sluiten op zondag. Er stonden borden met gites langs de kant maar ik kon er geen een vinden. Gelukkig sprak ik net weer de juiste persoon aan die net uit haar huis kwam gelopen. Elisa was erg met me begaan en pleegde wat telefoontjes. Er werd op een adres niet opgenomen en ze besloot met me mee te lopen. Dit giga groot huis van Antoine en Sofie had god zij dank een kamer vrij. Elisa, hoe kan ik je bedanken want ik was he-le-maal aan 't eind van mijn Latijn. Ik had 7,5 uur gelopen, niet veel pauses gehad. Als het vlak was geweest was het niet héél zwaar, maar deze was van topkwaliteit vandaag. Ik loop liever de Alpen omhoog, dit is lang zo stijl niet. Ik kreeg een kamer op de 4e etage, kon douchen op de bg en in de keuken werd een maaltijd voor me bereid door Antoine. Dit had ik niet meer aan zien komen, maar 't is me toch weer gelukt. Wat zal ik vannacht heerlijk slapen.