Sommeval - Ervy le Châtel 22 km Dag 25

Wat heb ik heerlijk geslapen, pikkedonker is het hier. De boer was er om 7uur al, dus Beum, kom ook je nest maar uit. Het luchtmatras lag op de bank en ik had genoeg ruimte voor te draaien. Gisteren had ik ook tijd om mijn schoenen eens een goede beurt te geven, ze zien er weer als nieuw uit, maar hoelang zal het duren. Een half broodje (van de bakker van gistermorgen) voor nu met een kopje thee en we kunnen weer. De bossen zijn gelukkig aardig aan het opdrogen, ik ook, en nu maar hopen dat er geen nieuwe regen meer gaat vallen. Toch ziet het er niet naar uit dat het droog blijft. Twee dorpjes verderop kon de paraplu al open. Bij de kerk in eaux-Peuseaux kwam ik even in beraad met mezelf. Er kwam op de buien radar nog héél veel regen aan zag ik nu pas. En ik moest zometeen de open velden in, mijn paraplu zou dit niet overleven met die harde wind. Ik besloot even te wachten en alvast aan mijn blog beginnen. Oeps, met mijn koude vingers wordt 't al verzonden, foutje, het is nog niet af voor vandaag. Toch na een tijdje maar gestart met het vervolg van mijn wandeling, want 't viel voor nu eigenlijk nog wel mee tot ik bij een gerenoveerd gebouw, net voor Les Chailots kwam, waar god zij dank een bushokje stond. Hier kon ik een tijdje schuilen maar ik maakte me meer ongerust over de bossen die toch al een eindje op aan het drogen waren en met deze hoeveelheden water weer opnieuw kon beginnen. Het is 12.00 uur en tijd voor het andere halve broodje en een muslyreep en ben ik door alle voorraad heen. Mocht ik hier vast komen te zitten in verband met het slechte weer dan kom ik de pizzakoerier nog aan 't bellen. Het werd niet droger en ik moest het weer toch trotseren. Ik werd erg moe en de rugzak werd nu voor het eerst pas echt zwaar. Ik zou in Ervy-le-châtel op de camping verblijven maar ik denk dat ik dit met dit weer toch maar ga wijzigen. Ik loop naar het mooie historische gebouw waar het tourist office is gevestigd en herkende het nog van de vorige reis. De dame vertelde me dat ze nu gesloten was maar ik om 15.00 uur de eerste was. Het was nog geen14.00 uur maar gelukkig was er aan de overkant een pizzabakker open waar ik mijn biertje bestelde en gelukkig droog zat. Dat biertje moest ik wel heel snel opdrinken want ze gingen sluiten. Oké gast, ga je me eruit zetten. Dus ik stond op straat en in de regen. Alles was hier dicht, verwaarloosd en het was koud. Ik besloot maar naar de supermarkt op ruim 1 km te lopen, er moest tenslotte ook weer gegeten worden. 1 km en weer terug, gelukkig was de tourist office toen open. De dames konden niks voor me doen en stuurde me naar het gemeentehuis. Die hadden enkel een paar dure hostels en stuurde me weer terug naar de tourist office. De dames hebben er werkelijk alles aan gedaan om mij onderdak te verschaffen maar verder als een chambres d'haute kwamen ze ook niet. De camping waar ik bij beter weer was gaan kamperen was al een tijdje gesloten. Maar ja natuurlijk, ook al dicht. Het begon vreselijk te gieten en ik had geen andere keus. Er werd op 4 km terug op de route, een aardige dame gevonden die mij wel op kwam halen. Toen we daar aankwamen zag ik dat ik daar 3 uur geleden langs was gelopen en had deze gite toen opgemerkt. Ik kon direct douchen want ik had het vreselijk koud en viel bijna door mijn achterhoeven van vermoeidheid. Als ik klaar was met badderen moest ik maar komen eten van Alexandra. Twee koppen aspergesoep en een groot bord macaroni. Ik kon geen boe of baa meer zeggen. Een dikke merci hiervoor. Dit werd weggespoeld met een heerlijk wijntje. De regen valt er nog steeds met bakken uit. HELP, die modderbossen !!!!!!!!