Ervy-le-châtel - Roffey 20 km Dag 26

De hoeveelheid eten van gisteren was nog niet helemaal verteerd of ik kreeg vanmorgen weer een hele berg voedsel voor me staan. Zo heb je een houtje voor op te bijten en dan moet je gewoon vriendelijk bedanken. Alexandra rekende me vanmorgen 25% korting op de gastenprijs omdat ik gisteren zo een verschrikkelijke regendag had gehad en omdat ze me natuurlijk heel erg aardig vond. Ze moest vanmorgen naar zwemles en wilde me wel meenemen tot Ervy-le-châtel, dan hoefde ik die zelfde 4 km niet terug te lopen. Erg aardig van haar. Bij de tourist office wilde ze nog wel graag een foto van mij voor in haar plakboek. En ja Petra V, ik heb gisteren natuurlijk naar een andere route omgezien, want het eerste stuk liep over onverharde paden door het bos. Een optie was snel gevonden over een verharde D-weg die totaal niet druk was, ik genoot. Het zonnetje scheen weer en de dag van gisteren leek weer ver weg. Alexandra heeft gisteren naar een adres gebeld in Roffey voor een overnachting voor vandaag. Het is een heel gepuzzel met eten en afstanden en soms moet er wat water bij de wijn en is het zoals het is, als ik maar droge voeten houdt. Vandaag wordt het weer een wandelingetje van beginnersformaat, maar er komen vast nog vele dagen voor gevorderden en ook vér gevorderden. Als het goed is, met de nadruk op goed, zou ik zo ook maar de komende dagen tot in Veselay onderdak hebben. Dus fingers crost. Onderweg in het bos zag ik nog een prachtig jagershuisje staan, ik zou er heerlijk in kunnen wonen op die plek, beetje isolatie en een likje verf. Er was geen tijd afgesproken op het slaapadres dus ik had alle tijd van de wereld. Het is niet altijd mogelijk, soms is het afzien maar vaak is het genieten, that's the way. Geen natte schoenen vandaag dat is toch al een heel vette duim. Vlak voor Flogny-la-Chapelle nam ik het er nog eens van bij een grote picknicktafel bij een vijver. Er was ontzettend weinig verkeer op de weg, ik hoefde nauwelijks aan de kant. Vorige keer heb ik in Flogny geslapen en ik wist nog precies waar, ook waar ik destijds de sleutel van het gemeente-onderkomen moest ophalen. Het zag er verlaten uit, ik denk niet dat er nog pelgrims ondergebracht worden. Geen mens op straat hier en het prachtige gemeentehuis lag er ook al zo sober bij, hier worden geen paspoorten meer uitgegeven. Loop ik dit oude gedeelte uit verrast 't me dat ik plots bij een heel klein winkelcentrum sta met 6 winkels waarvan een zelfs een café met terras. Hoe lang is het geleden dat ik onderweg een terras ben tegengekomen, dus ik nam plaats en dronk er iets. Hierna was het een aantal km's langs een kanaal. Steeds maar rechtdoor tot afslag Roffey waar ik zou overnachten. Toen ik in die plaats de juiste straat had gevonden begon het wat te druppelen, het zag al een tijdje wat dreigend maar het bleef bij wat druppelen. Ik trof Martine in haar tuin, even een foto dan maar, dan hebben we dat ook weer gehad. Mijn onderkomen, een bijgebouw van de schuur, was vrij gedateerd, had een bedbank met krakend spiraalmatras, geen bril op de wc en zo kan ik nog wel even doorgaan. Niet zeiken Beum, je krijgt voor dat geld straks en morgenvroeg ook nog te eten. Ik heb er de grote was dan maar bij gedaan. Martine was zo aardig voor me te bellen voor morgen naar een slaapadres. Om 19.00 uur zou het eten klaar zijn. In de tuin was de tafel gedekt onder een parasol met een roosje op tafel, hoe romantisch in mijn eentje. Maar ik zag de bui al hangen en moest wel heel snel eten mocht ik het tijdens mijn dinner droog houden. De salade was heerlijk maar tijdens het hoofdgerecht moest ik ijlings naar binnen, de regen en onweer viel met bakken naar beneden. Zo jammer, ze had er zo haar best voor gedaan, de voortzetting was in haar woonkamer. Het eten was heerlijk maar er was niks aan over, de wijnfles was wel meer dan half leeg. Ieder zijn deel.