Limogne-en-quercy - Lalbenque 25 km Dag 63

De Française had een petit dejeuner besteld voor €7,- vanmorgen, ik had nog een stuk ham/kaas broodje van gisteren, en een bakkie kon ik zelf gratis maken. Nou roostert ze het stokbrood en gaat vervolgens haar toilet maken. Ik zag het gebeuren en rook het ook, ik riep; pain noir!  waarop ze langzaam aan kwam lopen. Oeps te laat, het brandalarm ging af en zwart brood voor €7,-  bon apetit. Weer even z'n ham kaas stokbroodje bij de bakker halen want die zijn verdomd lekker en ik doe er 3 keer mee. Na de afslag naar de onverharde weg in het bos te hebben genomen was het lekker lopen maar ik zag dat ik al snel de nieuwe paraplu uit moest gaan proberen. Niemand voor me, niemand achter me. Het was toch allang 8.00uur geweest en ligt nog iedereen op een oor? Het was laag bos waar de zon goed bij de paden kon om deze te drogen. De plu heeft de eerste twee buien doorstaan, het is geen hoge kwaliteit, een storm zou hij niet overleven. Ook in het dorpje Bach waar ik doorheen liep zag ik geen wandelaars. Ik ruste even in een wachtruimte met wc toen er net weer een bui over trok, hierna gewoon weer verder. Midden in het bos liep een poesje die rond om me heen draaide en dacht wat doet die hier alleen. Ik zag verder niemand maar er stond verderop een oude schuur met caravan en een paard, ik hoopte dat hij toch daar thuis zou horen. Ik gaf hem een stukje ham van mijn broodje en vertrok snel voordat ik hem op mijn rugzak zou zetten en mee zou nemen. Even later weer een verlaten poes die met me meeliep. Gelukkig zag ik dat deze gevoerd werd door iemand, want ze sprong op het muurtje waar in een nisje haar eten stond. Op ongeveer 22 km zou een cottage liggen waar ook kampeerders, paarden, wandelaars met honden en ezels werden toegelaten, dit stond op de overnachtingslijst die ik had. Gite d'etappe de Poudelly was de naam, maar bij het eerste bord met afslag naar de Gite stond er FERMÉ onder. Dit gebeurde toch alleen op de GR 3, toch niet op de beroemde GR 65. Ik liep het domein op maar geen hond te zien dus reste me niks anders dan de GR 65 maar weer op te lopen. Op 2 km kwam ik bij een overkapping met twee grote banken, een tafel en twee toiletten die gesloten waren. Ook was er een buitenkraan. Het was net 14.00uur geweest en dacht hier te blijven en eens te wachten wanneer ik de eerste pelgrim ging zien vandaag. Ik kleedde me alvast een beetje aan voor de nacht want veel verder ging ik niet meer lopen. Het was dik twee uur later toen de eerste pelgrims ook hier kwamen zitten, uitgeblust. Ze hadden een hond bij zich, Asa, die ook erg moe was. De man droeg een zware kar achter zich aan. Ze pakte direct flink uit en besloten of hier te slapen, of toch de tent op te slaan, iets anders was er in de buurt niet of je moest enkele km's van de route lopen en hopen of daar nog wat vrij zou zijn, ik ging het niet proberen en vond het hier prima. Ik kreeg een beker thee van ze en we hadden het best leuk tot er om 17.00 uur nog twee Franse dames aan kwamen lopen. Moe, maar ze hadden op enkele km's van de route een gite en belde naar het adres of ze hun op wilde komen halen. Vijf wordt teveel hier, dat gaat niet lukken. Nu, in de stromende regen om 17.45 uur lopen er nog mensen voorbij, ik zit al 4 uur hier en ik heb toch echt niet snel gelopen en verschillende stops gehad. De tent van de Fransen staat nu binnen, mijn tent kan niet binnen want hij moet met haringen vastgezet worden. Maar gelukkig wordt het niet koud vannacht, dus ik denk dat ik het wel ga redden onder de tafel, want de hond gaat mee de tent in. Gelukkig heb ik nog een stokbrood belegd met ham en kaas en de helft voor morgenvroeg. Alles gaat goed komen, de buurman vroeg nog aan de Laurent dat hij niet moest snurken vannacht, dus er sliepen geregeld pelgrims in deze overkapping. Deny laat nu Asa uit en dan gaan we onder zeil want van slapen zal niet heel veel komen.