Dompierre - Bert 30 km Dag 37

Heerlijk weer een nachtje in de tent maar minder heerlijk is het dan weer om wakker te worden met regen op je dak. Verdorie, houdt het dan nooit op. Hier is niks gemaakt voor de kleine kampeerder of passant met fietsen. Geen afdakje, geen pikniktafel, hoe ga je je rugzak inpakken? Nou, ik heb het in de douche moeten doen, allemaal heerlijk onhandig, ook voor de andere gasten die mij eens van opzij aankeken. De tent moet dan maar zeiknat mee, lekker zwaar, zo ook de boodschappen die ik gisteren heb gekocht. Toen ik voor aan de office voorbij liep stond de staf buiten onder een afdakje, lekker droog zo hè, dit zouden jullie ook voor jullie campinggasten moeten maken die niet met de camper onderweg zijn. Ik dacht het alleen maar en liep in de regen het terrein af. Weer eerst terug naar de route want voor eten moest ik 6 km omlopen. Koud was het niet, dus ik kon alles droog houden met de paraplu gelukkig. Het stuk door 't bos heb ik maar overgeslagen heb hier ook weer een omweg voor moeten maken. Het enige gehucht waar ik langs liep was Saint Léon maar was de afslag er naartoe vergeten in te slaan. Nu stond ik boven op de heuvel en zou weer naar beneden moeten en dan ook weer terug de heuvel op, enkel voor te rusten en te lunchen. Tussen de bomen zag ik een uithangbord met een biermerk hangen. Ik was hier net de heuvel opgelopen en was daardoor de ingang van een restaurantje, wat niet op de kaart stond, misgelopen. Even de bocht om lag een houten gebouw en er stonden verschillende auto's. Dus toch nog even een bakje doen gelukkig en hoefde ik niet naar het dorp beneden waar niks is, alleen een droge kerk. Het restaurant zat vol, maar ik wil best buiten zitten mevrouw, met mijn koffie. Ze keek me aan of ik niet goed bij mijn hoofd was, in de regen koffie drinken? O, maar ik had een parasol gezien en daar zat Beum heerlijk droog. Maar ik moest later wel de bestelde koffie zelf gaan halen, ze waren me vergeten zei ze. Buiten kon ik mijn eigen boterham ook smeren dat hadden ze binnen denk ik niet zo op prijs gesteld. Ik zit hier rond 13.30 uur nog steeds onder de parasol en het houdt nog steeds niet op met regenen, maar we moeten verder. Het zijn nog 12 km tot mijn eindbestemming. Het is af en toe vreselijk steil, zelfs naar beneden toe gaat 't voor mij eigenlijk ook te steil, ik moet de handrem erop zetten want ik krijg anders last van mijn knieën. Het dorpje Montcombroux lag wel heel erg hoog, en er was geen mens op straat ik kon zo over het midden van de straat blijven lopen. Heb hier even gerust en het kleine kerkje bezichtigd. Veel stieren gezien vandaag, net zo nieuwsgierig dan hun dames. Eindelijk aangekomen in het plaatsje Bert, had ik weer dat akelige onderbuikgevoel, gelukkig had ik wel wat te eten bij me voor vanavond en morgenvroeg. Restaurant dicht, bar dicht, camping......... hey die bestond, maar er was he-le-maal niemand. Er stonden 6 chalets die vrij waren en die je on-line kon huren. Lekkere douche genomen maar betalen...... ik had geen idee, schijnbaar ook on-line. Om 17.00 uur kwam er een Fransman die een chalet had gehuurd en even later stond er een Duitse camper. Ik ging toch even terug kijken of het restaurant toch open zou zijn en liep langs de Duitse camper, een vrouw, meer zag ik niet. Restaurant was fermé en ik ging weer onder het afdak van het eerste chalet zitten toen de Duitse aan kwam lopen en ik net 2 boterhammen had gegeten. Er was een Engel gestuurd. Deze vrouw, Laura 34 jaar uit Beieren was alleen onderweg en had de hele camper vol liggen met lekkers. Het was droog en we zaten onder het afdakje te genieten van een fles wijn en snacks. Mijn tent had ik al staan, maar deze kon ik afbreken want ik mocht bij Laura in de camper slapen, hoe vet is dit. De tent werd weer afgebroken en ik mocht vannacht bij een Engel slapen. Lol.