Vorey-sur-Arzon - Le puy en Velay 29 km Dag 48

Er was gisteren nog een wandelaar bij komen staan op de camping met zijn tent, vreemde gast was het wel. Hij liep van Le Puy naar Veselay, top voor je als ik maar niet met je mee hoef, succes en sterkte. Ik was erg laat weg vanmorgen, eerst nog naar de bakker en toen kon ik aan mijn laatste dag van de GR3 beginnen. Want morgen ga ik, na 18 dagen de GR3 te hebben gelopen, beginnen aan de Via Podiensis. Deze is 750 km lang en ga er ongeveer een maand over doen. Gisteren had ik in het café gehoord dat we vandaag onweer zouden krijgen en na een uur begon de lucht inderdaad donker te kleuren. Ik bleef het in de gaten houden maar zag dat het naar het noorden trok, aan mij ging het net voorbij, op een druppeltje na. De pelgrim naar het noorden zal nat zijn geworden. Het was heerlijk lopen, de temperatuur voor te wandelen kon niet beter, wat gehuchtjes en landerijen, voor de rest een beetje bergje op en bergje af. In Lavoute sur Loire ben ik even de brug opgelopen, vanaf hier kon je een prachtig beeld krijgen van het kasteel dat in de verte lag. De zon komt er vandaag niet door en ik maak me wat ongerust over het onweer. Ik moest nog flink in de klim en hij was nog best pittig. Dan door wat hele smalle begroeide paadjes naar boven en dan in de richting Polignac met zijn burcht hoog op een rots. Er stond beneden op een bord dat je boven de mooie le puy vallei kon zien, dus doe ik die er ook nog maar bij vandaag. Maar boven was alleen de vallei te zien, ja inderdaad dat stond er ook maar dacht hiermee ook de stad Le Puy te zien liggen. Ik was door mijn water heen en vroeg bij een gite of ik wat kon krijgen en de man gaf me ook nog een groot glas ranja, heerlijk en erg aardig.  Het was nog 4 km zei hij. Ja ik ken die laatste 4 km's inmiddels wel, die zijn nog heel lang op het einde. Het begon weer een klein beetje te druppelen maar er hoefde gelukkig geen maatregelen genomen te worden. En daar stond ze dan, het standbeeld van de Notre-Dame en de kerk op de rotsen, prachtig. Ik had hierboven op precies dezelfde plek al eens gestaan tijdens een campervakantie in 2019 en had toen erge rugklachten. Toch wist ik toen al dat ik hier ooit nog eens zou komen, en dan te voet. Eerst een pilsje bij de eerste tabac die ik zag en dan door naar de alberge die ik vanmorgen heb gereserveerd. Drie hospitaleros waren er en ik werd vriendelijk ontvangen met een glaasje ranja. Mijn schoenen zijn op de hak helemaal afgelopen en ik vroeg of er een schoenmaker in town was. Laurence ging direct aan het bellen en even later liep ik met Jacques naar de schoenmaker, 15 min lopen en morgenvroeg klaar. Er liepen wat groepjes mensen met een gids rond en het is een prachtige stad. Ik ga me douchen en hoor het vreselijk tekeer gaan buiten. Het onweerd verschrikkelijk en ben blij dat ik droog hier ben gekomen. Om 19.00 uur liep ik even naar iets waar ze wat lekkers voor me klaar konden maken met een biertje natuurlijk. Mijn 1e doel heb ik bereikt, al was het met hangen en wurgen. Ik geloof dat er hier maar 6 pelgrims slapen van de 20 bedden die ze te vergeven hebben. Rustige tijd nu zeiden ze, de meeste zijn al door.