Oviedo - Grado 27 km Dag 103

Hetzelfde ritueel vanmorgen maar toch merkte je dat er veel nieuweling waren, toch wat gespannen pelgrims in het eetzaaltje. Ik nam hier ook mijn gisteren gekochte ontbijt en vertrok bij de laatste 10. De meeste sneden het centrum af maar ik begon fijn aan de Kathedraal, want daar loopt tenslotte de route. Nou klink ik heel braaf, niet hoor want ik kort mijn route ook geregeld in. Bij de oversteek van een drukke weg trof ik direct Vanessa al die een bakje had gedaan op haar afkort route. Het was super wandelweer en binnen een niet al te lange tijd liepen we op een hoogte dat we boven de ochtendnevel zaten en dan krijg je een heel bijzonder uitzicht kan ik wel zeggen. We liepen een vrouw uit Brazilië voorbij die aan haar eerste dag begon. Nog veel meer onbekende gezichten tot ik Anna de Duitse weer voorbij liep. Ik heb nog maar vier pelgrims van de Del Norte gezien tot nu toe. Veel Italianen zijn er op de primitivo valt me op. Het was weer erg heet vandaag, 32 grd, en 3 km voor de finishstad Grado kwam er pas een restaurant waar we iets konden drinken. De omgeving en route was mooi en deed me weer denken aan Frankrijk met de paden tussen de dorpjes door. De route stond goed aangegeven en je probeert weer nieuw vrienden te maken. Bij binnenkomst in Grado nam ik al snel een terrasje voor een heerlijk pilsje. Vanessa en Dario sloten later ook aan waar Vanessa vertelde nog 6 km verder te lopen want ze wilde wat vrienden inhalen. Dario had gereserveerd in de La Quintana Albergue, het was nog niet vol want het was pas 13.30uur en er was ook plek voor mij. Ik had vanmorgen wel een mail naar dit adres gestuurd maar nog niks retour ontvangen. Het was een prachtige albergue waar ik op een kamer lag met 7 bedden. Er was een prachtige sanitaire ruimte, eetzaaltje met bar en kleine kaart. Op de kamer lagen enkel vrouwen, de Spaanse van afgelopen nacht had 7 km gelopen vandaag en de rest had ze gelift. Ze kwam erachter dat dit niet haar ding was en ging morgen na twee dagen weer stoppen en vakantie vieren. Boven me kwam later een vrouw uit Mexico te liggen en op het andere bed een Duitse vrouwelijk soldaat. Internationaal alweer. Mijn benen voelde wat zwaar na de 37 km van gisteren  dus ging ik in de middag even wat rusten. De hostel was helemaal vol. Om 17.00 uur zijn we naar Pepe gelopen voor het dinner. Voor ons maakte ze zo vroeg wel wat klaar, normaal is dat pas om 20.00uur. Mirjam was ook weer hier, haar zag ik voor het laatst in Bilbao net als Milou en Tom. Ik ben helemaal gaar dus probeer op tijd te gaan slapen, morgen om 06.30 uur ontbijt.