Nasbinal - Saint Chély d'Aubrac 18 km Dag 55

Ik lig in bed me wat in de geschiedenis van dit gehucht te verdiepen en lees dat de etappe die ik vandaag ga lopen is opgenomen in het werelderfgoed. Dit maakt me wel heel erg nieuwsgierig. De etappe is niet lang dus ik ga voldoende tijd over hebben om hiervan te genieten. Het telt hier 500 inwoners en ligt nog steeds op het plateau van de Aubrac, een deel van het centraal massief met een hoogte van 1300 meter. De temperatuur zat dicht bij het vriespunt vanmorgen maar gaat de komende nacht naar 9 toe, dus campingweertje. Ik was na bij de bakker te zijn geweest al snel, en met de 1e wandelaars op route waar andere lopers nog overal zaten te ontbijten. En zoals verteld was het al direct mooi. Na 2 km liep de jongste pelgrim die ik ooit had gezien voor me, met een pelgrimsstaf die 2x groter was dan zijzelf. Ik liep de hele dag alleen en er ontstonden grote afstanden tussen de lopers. Op deze 4 dagen kom ik ook meerdere tegenliggers tegen, die dus de andere kant oplopen. Het uitzicht was fantastisch in dit vulkanisch gebied. Drie dagen geleden vertelde Philippe me dat hij een van dezer dagen een variant moest lopen met Bobbie, ik wist toen niet echt waarom Bobbie onze route niet mocht lopen. Nu zag ik het pas, een bord verboden voor honden vertelde, dat de lopers door de weides moesten lopen waar ook de herkauwers liepen en lagen, vooral midden op het wandelpad. Het was super weer, ook toen ik een koffie bestelde op het terras bij de Eglise Notre Dame des Pauvres. Hierna in de afdaling van het plateau van de Aubrac liep ik met een jongen over uit Kassel (D) en genoten ook samen onze lunch. Hierna was het alleen nog maar afdalen en het werd ook minder fris. In Saint Chély d'Aubrac was het zelf 18 grd vanmiddag in de zon. Ik liep direct naar de camping, installeerde mijn tent, liet mijn rugzak achter en liep naar het dorpje. Er zaten al enkele pelgrims maar er was nog ruimte genoeg op het terras. Er kwam even later een COMPOSTEL-BUS, dus niet de bel-bus. Pelgrims die hier stopte konden mee, enkele liepen verder en de rest bleef hier overnachten. Het aantal pelgrims wordt steeds minder heb ik het idee, maar ik weet natuurlijk niet wat er nog onderweg is naar hier, het is nog vrij vroeg in de middag dus de terrasjes kunnen nog volstromen. Ik heb geen idee of er al van onze groep mensen op de camping zijn. Hier is een klein supermarktje dus mochten de 2 restaurants straks vol zitten dan kan ik daar nog altijd terecht voor wat voedsel. Later, en terug op de camping trof ik mijn grote vriend Bobbie weer en Philippe natuurlijk, ook de twee vriendinnen Marie en Anaëlle waren gearriveerd. Na een lekkere douche en een momentje van rust zijn we met ons vieren gaan terrassen en hebben een tafel kunnen reserveren in ditzelfde restaurant voor een groep van acht, waarvan er nog vier moeten aan komen. De zon schijnt op het terras en het is er gezellig. Mijn Frans rijkt steeds verder, ik kan een gesprek onder de Fransen steeds beter verstaan. Om 19.00 uur is er binnen een tafel gereserveerd, buiten is het savonds toch nog te fris. Ik stond versteld toen die 8e persoon Lee was uit Zuid-Korea, hij had in de groep een andere naam, terwijl hij met mij kennis maakte in Le Puy en Velay onder de naam Lee. Het was een erg gezellige avond, na het eten nam ik mijn slaapzak van Elise weer in ontvangst en ieder kroop weer in zijn eigen holletje. Het was redelijk druk op de camping waar ik €8,00 voor betaalde. Nu nog hopen dat het niet al te koud gaat zijn vannacht. De voorspellingen zijn 9 grd. De campinggangers van afgelopen nacht vertelde me dat er ijs op de tent had gestaan vannacht en ze het zo koud hadden gehad dat ze in de gezamenlijke ruimte van de camping konden slapen, maar daar was het ook nog erg koud geweest.