Le puy en velay - Saint Privat Allier 24 km Dag 50

Vriendelijk bedankt vanmorgen voor de goede ontvangst en gezelligheid en na 't ontbijt richting Kathedraal. We waren vroeg en het bleef binnendruppelen met pelgrims. De rugzak moest af en tegen de muur en we zaten op de 1e rij. Verstaan kon ik niet alles maar ik begreep waar t over ging. Op het laatst liep de geestelijke wat door de gang en vroeg waar de pelgrims zowat vandaan kwamen. Brazilië was het verste en er waren 2 pelgrims uit Nederland. Veel pelgrims waren hier ook aangekomen van hun wandeling en gingen na de mis naar huis. Het Luik waar Andries het over had ging open en met de rugzak liep een ieder dan de grote trap naar beneden af. Leuk dat Jacques van de gite er ook was, hij nam enkele foto's toen ik naar beneden liep. En eenmaal beneden regende en onweerde het heel hard. Iedereen begon op de trappen zijn of haar cape om te doen, ik pakte mijn plu en liep aan op mijn hielen nagezeten door een jong koppel met een hond. Het bleef een klein half uur hard regenen en de meid van het koppel liep vlak achter me. De menigte kwam niet echt op gang en ik vond het helemaal niet zó druk!  Ze kwam naast me lopen en ik begon een gesprek. Haar naam was Sophie en kwam uit Duitsland en waren helemaal geen koppel. Sophie was 20, helemaal alleen en totaal onvoorbereid aan haar tocht begonnen, waar heb ik dit eerder gezien.O ja, Bianca uit België was destijds ook zo'n geval. Ik keek wat ze aan had een om zich heen droeg, meid moet jij zo naar Santiago dacht ik. Ze droeg converse sneakers met een heel dun rubber zooltje, lange spijkerbroek met wijde pijpen wat inmiddels al allemaal hartstikke nat was. Ja dat had ze inmiddels wel gezien dat ze foute keuzes had gemaakt maar liet haar bij me lopen. Ze zocht vastigheid en dat zag ze in mij volgens mij voor haar 1e dagen. Er kwamen nog 2 mannen en een hond ons groepje versterken, phillipe en Aurélien, beide Fransmannen die zich ook net kende en het groepje bleef de hele dag samen, hond Bobbie was de nummer 5. We aten gezamelijk ergens iets en het was reuze gezellig. Er werd gezongen en ik genoot zichtbaar, de rest ook. De route was voor mij een peulenschil vandaag. Sophie was blij dat ze er was op haar schoenentjes. Ze is erg verlegen en had nog geen slaapplek, dus ik zei dat ze een gite moest zoeken want ik sliep hier op de camping, Philippe ook, Aurélien liep een camping verder. Ik denk dat ik voorlopig wel aan Sophie vastzit als haar waak-moeder. Ze had een gite gevonden op mijn advies en na een terrasje namen we afscheid voor vandaag. We liepen met z'n tweetjes en bobbie naar de camping. Er was nog verder niemand maar al snel stonden er meerdere pelgrims hun tentje op te zetten. Geen campers of caravans hier, alleen tentjes. Het weer was top na de onweersbui van vanmorgen en de zon schijnt verder de hele dag. Een heerlijke douche en ik heb in dagen, zo niet weken, zo erg genoten. Philippe en zijn vriend wonen in een groot huis met zwembad aan de route, denk dat ik er over 2 a 3 weken langs kom en ik mag er slapen en blijven zolang ik wil. Top, geregeld. Hij loopt tot zaterdag en moet dan weer aan het werk. De meeste pelgrims die onderweg zijn lopen niet tot Santiago, dus over een paar weken is er van deze lichting al heel veel naar huis. Ook hadden de meeste een kleine rugzak mee. Mijn tentje staat nu en het is hier in Saint Privat l'Allier prachtig. Veel bars en restaurants die allemaal open zijn en goede zaken doen. Vandaag trof ik ook nog een Zwitserse, van origine Nederlandse. Deze Dominique vond het waanzinnig dat ik al vanaf Nederland onderweg was, een dikke chapeau, en dan ben ik nog niet eens op de helft. Na 18.00uur kwam er een Nederlandse / Fransman helemaal uitgewoond de camping oplopen. Hij woont in de Pyreneeën maar is een ras Fries, zijn naam is Herre en is samen met Philippe en mij gaan eten in het dorp, lekker biertje erbij, deze dag  was super geslaagd.