Zarautz - Deba 24 km Dag 86

Ik hoorde Philippe de Deen naast me om 06.00 uur al zijn gasbrander aansteken. Zo zeg, das ook een vroege jongen. Toen ik buiten stond was hij al aangekleed in zijn wetsuit om de zee op te gaan met zijn board. Ik liep om 07.00uur richting centrum waar ik dacht al heel erg laat te zijn. De camping lag vóór het stadje en dat is voor te vertrekken nooit een goede start. De 1e km's liep ik langs de zee maar wel met de verkeersweg mee wat natuurlijk wat minder was. Vannacht was het ook heerlijk in de tent als je op de achtergrond de golven hoord. Nu sloegen ze ook weer hard op de golfbrekers toe. Ik zag wederom geen enkele pelgrim en dacht dan ook dat ik achter de meute aanliep. In Getaria liepen enkele pelgrims net de gite uit waar ik omheen liep. ,,Hallo Bea'' ! Dit waren Heine en Carien dit ik in Veselay gedag had gezegt en ze een Bon Camino had gewenst. Ik was even versteld hun hier nog aan te treffen, dacht dat ze al veel verder zouden zijn, maar net zoals Carien zij, het is geen wedstrijd. Nee dat is het zeker niet en met hun ging het heel erg goed. Het was soms best weer pittig klimmen vandaag tot ik in Zumaia kwam en er een kleine kruidenier open was op deze zondag. Ik nam mijn ontbijt en liet enkele pelgrims passeren. Ik had gezien dat er in het stadje Deba maar een herberg was en iedereen zou daar ook heel graag willen overnachten. Ik liep soms met wat pelgrims over en ook twee meiden van 2 dagen geleden uit de gezellige keuken trof ik weer. Een jongen uit Zuid-Afrika wilde graag dat ik heb weer wat Nederlandse woorden bijbracht. Opvallend veel ezels onderweg en zwerfhonden waar mijn hart toch wel van brak. Nog een hele steile afdaling naar het stadje Deba dat echt voor mijn gevoel in een diep gat lag. Ik liep alvast naar de gite toe om te zien hoeveel er al voor me waren. Er zaten twee pelgrims op de bank en ik vroeg hun, na mijn lunch, of we hier zolang moeste  wachten. Het was heel verstandig, zei de jongeman, om me te laten registreren bij de tourist office, je krijgt hier een stempel en een bed aangewezen voor deze gite. Oké, gaan we doen, bedankt. Het heeft precies 1 uur geduurd voor ik aan de beurt was, niet omdat het zo heel erg druk was maar het gaat zo op z'n Spaans met nog verschillende langdurige telefoontjes tussendoor. Ik heb een bed voor vannacht voor € 8,00 en het zijn er in totaal 56 hier. Er zijn meer pelgrims op het plein zag ik later toen ik bij de supermarkt mijn koud biertje kocht, dus er zullen er een aantal door moeten lopen naar iets verderop. Er was geen stoel meer te krijgen in de cafés en ook niet op de terrassen. Een jongen die alle restaurants was afgegaan voor een tafel voor vanavond kwam zeggen dat er geen tafel meer te verkrijgen was. Gelukkig was er op deze zondag wel een supermarkt open die ook laat open hield vernam ik, maar we hebben wel geen keuken in de gite. Het is 15.00 uur en ga inchecken, douchen en een dutje doen. Van dat dutje is niks terecht gekomen, want ik ben even met een vrouw uit Rome naar een strandtent gelopen. Gezellig met wat tapas erbij. In de gite werd gesproken over de grote match van vanavond. De deur gaat om 22.00uur dicht en het licht gaat uit. Nu was er geloof ik afgesproken dat er iemand de deur van binnen zou openen na de wedstrijd in het stadje, ieder heeft een code voor de deur maar deze werkt na 22.00uur niet meer. We hebben hier Engelsen en Spanjaarden op de zaal liggen dus dat wordt nog wat. Ik moet eigenlijk rusten want morgen wordt een zware dag en de dag erna ook. Deze hostel ligt tussen een verkeersweg en het spoor in en als de Spanjaarden ook nog winnen vanavond kunnen we onze nachtrust wel op onze buik schrijven. Dat wordt weer oorpluggen in.