Castro - Fonsagrada 21 km Dag 109

Gisteren vertelde ik nog van uitslapen thuis, we hadden nu een kamer voor 4 personen die is afgesloten van de rest van de pelgrims en we werden pas om 07.30 uur wakker, er stonden nog maar 4 paar schoenen, de rest uit de albergue was al allemaal aan de wandel. Ik had super geslapen en Annie was rustig vannacht. Ik was als eerste weg wel zonder ontbijt want dit serveerde ze pas om 08.00uur, heel slim want hier ging geen pelgrim op wachten, véél te laat. Net toen ik op de route stond werd ik achtervolgd door vijf luidruchtig Spanjaarden die uit één dorp terug waren gestart. Het leek wel of ze uit luidsprekers spraken maar dat was toch niet het geval dus ik ging harder lopen, hun dus ook. Ik liet ze iets later maar passeren want zoveel stemmen in de morgen kan ik niet verdragen. Hierna gingen ook zij een stuk langzamer lopen waar ik dus nóg langzamer moest gaan. Op een pad verderop stond de Duitser Florian te wachten, hij zei dat hij hier stond te wachten om die luidruchtige Spanjaarden ver vooruit te laten lopen. Na een km of acht was er een restaurant waar ik koffie en een broodje kon krijgen, hier trof ik Anna uit Rome. Het was erg duur hier, broodje en koffie € 7,50. Ze weten dat veel pelgrims geen ontbijt hebben gehad tot hier en ze dan gewoon maar uitbuiten is niet heel aardig. Hier trof ik ook de Antwerpenaar Filippe weer en we vertrokken na de koffie samen weer op weg. Op dat moment wist ik niet dat er achter mij een taxi stopte met Milou en Tom die hier gingen starten met hun vriend en Indi natuurlijk waar het de laatste twee dagen allemaal om draaid. Ik kreeg dit heugelijke bericht pas later te horen en was heel erg blij voor ze. Een lang stuk heb ik gezellig meegelopen met Filippe waar we zo een eind op weg waren. Vandaag was het weer geen al te lange route en ik zou in casa cuartel een kamer delen met Anna uit Rome, Florian uit Duitsland en de Italiaan Alexandro. Annie en Mirjam hadden al geboekt en sliepen op een zaaltje. De kamer  € 20,00 was geweldig, elk 3 handdoeken, elk een tandenborstel met pasta, samen een t.v. en een gedeelde fantastische badkamer, het lijkt hier wel een 5***** hotel. Ik kreeg een bericht van Milou dat ze in dit stadje waren gearriveerd en al in een café iets verderop aan het bier zaten, dus wij er met z'n allen naartoe. Met Indi ging het goed deze 12 km vandaag, zelfs zonder schoentjes die ze met heet weer op asfalt meestal draagt. Ze gingen na een dik uur weer terug naar Lugo waar ze nog een kamer hadden gereserveerd voor vannacht in afwachting van de uitslag van Indinatuurlijk. Op de terugweg naar onze albergue troffen we de Hollandse Joyce op een terras die ook in onze albergue verbleef en voorstelde om vanavond in de keuken van de albergue te willen koken voor de groep, want koken was haar hobby. Toppy, en ik kocht met Annie de wijn voor erbij, hierna nam ik een heerlijke douche waar ik me even te ruste legde met mijn blog op mijn 5***** bed. Veel bekende pelgrims kom je hier weer tegen, het wordt één grote familie. Wie je nu op de camino of albergue ontmoet kent elkaar allemaal en er wordt onderling dan ook veel gevraagd voor kamer indeling of tafel delers. Genoeg mensen die mee willen delen en gelukkig gaat alles onderling veelal in het Engels. Vandaag ben ik de Region Galicië ingelopen met het paaltje op de grens wat vermeld dat het nog 166 km te gaan is. Hier in Foncagrada zit ik denk ik rond de 150 km nog te gaan. Mijn schoenen gaan het redden, zo ook de schoenen van Milou en Tom. Waanzinnig om op één paar schoenen aan te komen met die nattigheid die we gehad hebben in Frankrijk. Ik zie op hun blog dat Peter en Detlef ook al aardig opschieten op de Del Norte en ik ze in Santiago beslist weer ga treffen over 6 dagen. Er hangen hier overal tv's,  maar een sport OS zender krijgt niemand gevonden. Iedereen ligt een dutje te doen maar dat moet ik echt niet proberen want dan lig ik straks de halve nacht wakker. Ik loop nu 25 dagen in Spanje en heb 2x mijn regenjas aan moet doen omdat het miezelde, 2x onweer gehad toen we al binnen waren, en dat was het hier in Spanje wel z'n beetje. De paraplu heb ik een paar keer gebruikt maar dat was voor de zon. De komende week ziet er ook droog uit dus wat dat betreft zijn de weergoden in Spanje me beter gezind dan die in Frankrijk, ik had ook nog héél erg veel droog weer te goed dus dat ligt weer fijn in evenwicht. Zelfst in Galicië waar normaal wel de meeste regen valt in heel Spanje blijft het deze week hopelijk nog steeds droog. Om 19.00 uur was het gezellig in de keuken waar Alex en Joyce voor het dinner gingen zorgen voor acht personen en Mirjam de salade maakte. Ik zat erbij en gaf wat aanwijzigingen, dronk een wijntje en zorgde dat de rest ook voorzien bleef van de nodige alcohol. De risotto en de salade was heerlijk en het was super gezellig. Alles was op.